Gökbilimciler, Beta Pictoris sisteminde tesadüfen yeni bir gezegen keşfetti. ‘Beta Pictoris d’ adı verilen bu cisim, doğrudan görüntülenen en sönük ötegezegen oldu.
Gökbilimciler, Dünya’dan yaklaşık 64 ışık yılı uzaklıktaki Beta Pictoris yıldız sisteminde, bilinen bir gezegenin değişimlerini gözlemledikleri sırada tesadüfen yeni bir ötegezegen keşfetti. “Beta Pictoris d” adı verilen bu gök cismi, doğrudan fotoğraflanabilen en sönük ötegezegen olarak kayıtlara geçti. Kendi yıldızının güçlü ışığı altında gizlendiği için daha önce tespit edilememişti.
Yaklaşık 64 ışık yılı uzaklıkta yer alan Beta Pictoris, 23 milyon yıllık yaşıyla astronomik açıdan oldukça genç bir yıldız olarak öne çıkıyor. Güneş’ten neredeyse iki kat daha büyük ve dokuz kat daha parlak olan bu yıldızın etrafı, gezegenlerin doğduğu devasa toz ve enkaz diskleriyle çevrili bulunuyor.
Keşfedilen “Beta Pictoris d”, sistemdeki diğer büyük kardeşlerine kıyasla oldukça farklı özellikler taşıyor. Jüpiter’in yaklaşık 2,4 katı kütleye sahip olan gezegen, 330 derece santigrat sıcaklığıyla diğerlerine göre daha soğuk bir yapı sergiliyor.
Gezegenin keşfinin bu kadar gecikmesi ve doğrudan görüntülenmesinin zorluğu, yıldıza olan mesafesinden kaynaklandı. Yıldızına oldukça uzak bir yörüngede dönen gezegen, sistemin bilinen ilk gezegeni olan Beta Pictoris b’den 100 kat daha sönük bir ışığa sahipti. Bu durum, ana yıldızın göz kamaştırıcı parıltısı içinde kaybolmasına neden oluyordu. Gökbilimciler, gelişmiş teleskop teknolojileriyle çekimleri son derece hızlı gerçekleştirerek bu engeli aştı ve “Beta Pictoris d”yi görüntülemeyi başardı.
Aynı oluşum ortamında birden fazla gezegenin doğrudan görüntülenebildiği sistemler, gökbilimciler için evrenin laboratuvarı niteliğini taşıyor. Bu tür çoklu sistemler, farklı gezegenlerin aynı koşullarda nasıl farklı yapılara büründüğünü anlamak açısından büyük önem arz ediyor.
Bilim insanları, gelecekte faaliyete geçecek olan “Son Derece Büyük Teleskop” gibi yeni nesil gözlemevleri sayesinde, bu sistemlerde gizlenen çok daha küçük kütleli ve sönük dünyaların da keşfedilebileceğini öngörüyor.
